Mijn laatste week in de VS is begonnen.
Rustig aan begonnen met de dag.
Emilie en Claudio werken, Annemie ging eerst naar de kiné.
Na het ontbijt (tegen de middag dus) nog wat deckplanken vervangen en tussendoor afkoelen in het zwembad.
Emilie kwam terug van het helpen bij Maddy.
We gingen naar Hobby Lobby en Dollar Tree.
Daar kochten we dingen die nodig waren om de ‘stethoscoop’ af te werken.
En dat heb ik dan ook gedaan, daar aan verder gewerkt, terwijl Claudio en Annie met een ander project bezig waren met de X-tool.
Home alone.
Iedereen is werken.
Marie-Anne was me komen ophalen om half 12 om naar ‘The Oyster Pub’ te gaan.
Martin was er niet, en eigenlijk was het er erg rustig…
Na enkele wijntjes ging ik mee naar Las Palmas, een Mexicaans restaurant, voor lunch.
Toen Claudio thuis was, hebben we nog aan de stethoscoop gewerkt.
Nadien werkte Annemie met Claudio aan een ander project, voor Blake en Els.
Woensdag 12 augustus 2026
Ik ben begonnen met pakken.
Ik ga niet alles mee krijgen in één koffer met handbagage.
Maar één oplossing: een koffer bijkopen.
Maar een derde koffer meenemen kost 285 dollar…
Afgesproken dat Annemie een lichtere koffer voor mij gaat meenemen, en ik neem dan een zwaardere koffer als tweede koffer voor Emilie mee.
Dus op naar Ross, TJ-Maxx en Burlington.
Uiteindelijk mijn keuze gevonden in TJ-Maxx.
Terug thuis zitten ‘herpakken’.
In de koffer die op 5 september in Beverlo zal aankomen zitten oa de Le Creuset borden, wat kleren, wat medicatie, een rugzak, de gnooms, …
Dan gingen we de blikjes naar de recycling brengen.
En wat je dan daar ziet liggen, wat mensen naar de recycling brengen… koper brengt natuurlijk goed op…
De blikjes waren goed voor 9 dollar…
Op weg naar huis even langs een andere dollar tree gereden.
En die had de siliconen dekseltjes die Annemie en ik zochten.
Dan nog even terug naar huis.
Annemie heeft nog iets gedaan voor het feestje van Emilie van volgende zaterdag.
En dan terug de auto in, richting Atlanta Airport.
Elena komt vandaag aan vanuit Jacksonville, om erbij te kunnen zijn bij het feestje van Emilie.
We zijn wat te vroeg…
We gingen daarom wat eten in …
Dan nog even rondgewandeld in de winkel.
En terug op weg naar Atlanta Airport, domestic terminal South, want daar gaat Elena aankomen.
Blijkbaar moest er nog wat getaxied worden op de luchthaven.
We hebben dan maar ‘fout’ stil gestaan om op haar te wachten.
We pikten haar op aan S5.
Tenslotte konden we terug naar Dalton rijden.
Donderdag 13 augustus 2026
Chattanooga was vandaag de bestemming.
Eerst gingen we naar Plato’s Closet om er afgedankte merkkleding te verkopen.
Dan was de World Market aan de beurt.
Die winkel is altijd leuk om eens door te wandelen om er producten van de hele wereld te ontdekken.
McCay’s tweedehandswinkel voor muziek, boeken, … lag er in de buurt.
En tenslotte nog bij Publix binnen voor voeding, drank en ‘medische controle’.
We hadden een klein hongertje.
Op weg naar huis even McDonald’s gedaan.
Tenslotte werd thuis spaghetti gemaakt.
De restjes werden in twee bakjes gedaan.
Dat is onze lunch voor morgen, als iedereen weer eens werken is…
Het was goed weer.
Thuis eerst wat gerelaxed in het zwembad.
Voorlaatste dag…
De meeste tijd ging naar het pakken van de koffers.
Ik neem de blauwe koffer van Emilie mee en mjin grijze koffer.
Elena hielp me met het afwerken van de stethoscoop.
Die moest sowieso af zijn om morgen te kunnen gebruiken.
Ik ben tevreden met het resultaat.
Dinner was voorzien in Los Palmas.
Daar was afgesproken met het hele gezin Leyssens, Kristina, Dennis en Marie-Anne.
Wij maar wachten op onze gereserveerde plaatsen in het restaurant, terwijl Dennis en Marie-Anne aan het wachten waren in de bar, waar zij ook 8 plaatsen gereserveerd hadden.
Wij zijn dan maar bij gaan zitten in de bar.
Alhoewel we een tijd moesten wachten op Annemie, omdat die in het verkeer vast zat, werd het toch een gezellige avond met wat veel wijn en goed eten.
Intussen zat het verkeer weer vast, volgens Waze.
Het was - zo informeerde Claudio bij de dispatch - een kettingbotsing met vele auto’s, vrachtwagen, vele gewonden, …
Kristina mee naar thuis genomen waar we nog wat gekaart hebben.
Deze keer heb ik eens gewonnen.
Omdat ik morgen vertrek, en de familie dan waarschijnlijk heel druk bezig is met de voorbereiding van het feestje van die namiddag, heb ik ‘s avonds nog mijn cadeautje voor Emilie overhandigd.
Zaterdag 15 augustus 2026
De laatste dingen pakken, de kamer opruimen, …
Terwijl de dames het feestje voorbereidden, bracht Claudio me naar de luchthaven.
Inchecken was geen probleem.
Thuis wogen de koffers 48 lbs, hier in de luchthaven gaven ze 49 lbs aan.
Toch nog onder het maximum van 50 lbs.
Daar nog iets gedronken en terwijl ik voor een sigaret ging, is Claudio vertrokken om thuis verder te gaan helpen met het voorbereiden van het feestje.
Door security gaan in Chattanooga is geweldig.
Handbagage moet niet open, vloeistoffen en laptops blijven gewoon in de carry-on.
Schoenen hoeven niet uit.
Het vliegtuig stond er al.
Het was weer een Boeing 717-200.
Hetzelfde type vliegtuig waarmee ik gekomen was.
De boardingpassen had ik gisteren al afgedrukt, toen in online incheckte.
Ik had nog tijd en ging even iets drinken in de bar.
Ik zag op de delta-app dat we iets vervroegd zouden vertrekken.
Omdat ik priority boarding heb, ben ik op tijd naar de gate gegaan.
De vlucht verliep vlot en er was wel wat turbulentie.
Maar de verloren tijd met taxiën werd wel ingehaald.
In Atlanta kwamen we aan op D-gates.
Even met de plane-train naar gates F, het zijpad uit en een sigaret roken.
Via F-gates terug door security:
Laptop, tablet, gsm uit de handbagage; de vloeistoffen mochten blijven zitten…
En ik ‘piepte’ bij de body-scan.
Ik was vergeten mijn riem uit te doen…
Tweede poging was ok.
Security via F-gates gaat gelukkig altijd vlot.
Ook deze vlucht werd plots ‘vervroegd’ aangegeven op de app.
‘Vervroegd werd al snel ‘delayed’.
Dan maar naar de bar, So Journer’s voor een wijn en mozzarella-sticks.
Intussen was het vliegtuig vanuit Orlando aangekomen en klaargemaakt voor de vlucht naar Brussel.
Ook dit toestel was hetzelfde type, als dat waarmee ik naar Atlanta ben gevlogen:
een Boeing 767-300 ER (K).
Een redelijke vlucht met weinig turbulentie.
Ik zat in primium select en genoot van porseleinen borden, metalen bestek, wijn en water in echte glazen, …
Verder was er free wifi voor passagiers met een delta-account, …
Bose-koptelefoons lagen klaar, flesje water was voorzien, extra brede stoelen, meer beenruimte, stoelen die bijna horizontaal kunnen gaan, hygiëne-pakketje voor onderweg, warme handdoekjes bij begin en einde van de vlucht, onbeperkte keuze aan dranken (alchoholisch en zonder), afstandsbediening voor het multimedia-gedeelten…
Het is een pak duurder maar wel de moeite waard.
Toch gebruikte ik eerst mijn eigen music-video-films op mijn I-Pad, bij vertrek gedurende enkele uren en ook bij de landing.
Onderweg keek ik ‘Over your dead body’, een eerder komische film, wel een aanrader.
Ik heb gelukkig enkele uren kunnen dutten.
Op het einde van de vlucht vulde ik de tijd met ‘Tom en Jerry’.
Terwijl ik naar Vlaanderen vloog, had Emilie haar feestje, als afscheid, omdat ze binnenkort naar Hamburg in Duitsland vertrekt om daar voor arts te gaan leren.
Aankomst in Brussel was ongeveer op tijd.
Jetty was nog onderweg.
Voor de identiteitscontrole was er een enorme wachtrij.
Op moment dat je uit het vliegtuig kwam stond je in een rij…
Als je dacht - ik ben er nu - volgde een zig-zag rij…
En dan nog een zig-zag rij…
Het duurde drie kwartier om tot aan de pascontrole te geraken.
En dan was er de bagage-claim.
Mijn koffer had ik snel.
Maar op de carrousel was ook al een volgende vlucht gezet.
Ik maar wachten en wachten.
Toen de band werd stopgezet, vroeg ik informatie bij een medewerker.
Die zei dat de koffers van ‘vorige vluchten’ er al af gehaald werden en aan de kant stonden.
Daar vond ik de koffer van Emilie.
Dan met de koffers naar buiten.
Natuurlijk werd ik er weer uitgepikt voor een douane-controle.
Ik moest mijn koffers op de band leggen voor een scan.
Alles gelukkig ok.
En ik naar de uitgang, waar ik Jetty ontmoette.
Naar de auto, koffers er in, en richting Neeroeteren.
Eerst thuis vlug wat uitpakken en dan even naar pa.
Het was een vermoeiende trip.
Ik ging terug naar huis, nam een douche, ging op het normale uur (18u) naar Jordy’s en dan op tijd naar bed.
Morgen pak ik verder alles uit.
Overmorgen vertrek ik weer, als is het maar voor 3 dagen, naar Rotterdam.
Vakantie is bijna gedaan…